عبور از نگاه حمایتی به زنان در بحرانها؛ مدیریت نرم بر شانه مادران
تأکید شهرداری تهران بر ضرورت اسکان اضطراری ایمن، حفظ حریم خصوصی و امنیت بانوان در مواجهه با حوادث
مدیریت بحران در جامعه نیازمند عبور از نگاه سنتی «زنان به عنوان قربانی صرف» و حرکت به سمت رسمیت شناختن توانمندیهای آنان است. پتانسیل بالای بانوان در ایجاد آرامش روانی خانواده، فعالسازی شبکههای امدادی غیررسمی و توجه به نیازهای پنهان، از جمله ضرورتهای حساس به جنسیت است که ساختار مدیریت شهری باید برای افزایش تابآوری جامعه به آن تکیه کند.
شهربانو. امید بانوان؛ مریم اردبیلی، مدیرکل امور زنان و خانواده شهرداری تهران در نشست تخصصی «ادغام سلامت زنان و بارداری در برنامههای مدیریت بحران» با اشاره به تجربههای جنگ اخیر اظهار کرد: «بسیاری از موضوعات به ظاهر ساده، در عمل دارای ابعاد جنسیتی مهمی هستند. حتی موضوعاتی مانند دسترسی به سرویسهای بهداشتی، فضاهای اسکان اضطراری، حفظ حریم خصوصی و امنیت زنان نیازمند نگاه ویژه و سیاستگذاری حساس به جنسیت است.»
تفاوت مدیریت
سخت مردان با مدیریت نرم زنان
اردبیلی با تفکیک ابعاد حوادث
خاطرنشان کرد: اگرچه در ساختارهای رسمی معمولاً مدیریت سخت بحران مانند امدادرسانی
و آواربرداری را مردان برعهده دارند، اما بخش مهمی از مدیریت نرم بحران شامل توجه
به نیازهای پنهان عاطفی، معیشتی، روانی و آسیبهای اجتماعی بر عهده زنان است.
وضعیت روحی مادر، شاخص اصلی سنجش وضعیت کلی خانواده در شرایط بحرانی و ترویج آرامش
برای کودکان است.
ضرورت توسعه
نگاه خانوادهمحور در پدافند شهری
در ادامه این نشست، علی نصیری، رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران نیز با تأکید بر لزوم تغییر نگاه سنتی به بانوان اذعان کرد: به جای اینکه زنان فقط به عنوان گروهی آسیبپذیر دیده شوند، باید آنها را یکی از مهمترین ظرفیتهای اجتماعی برای افزایش تابآوری جامعه دانست. موضوع زنان و مادران باید در تمام مراحل مدیریت بحران، از پیشگیری تا پاسخ و بازتوانی، با رویکرد خانوادهمحور مورد توجه قرار گیرد.
کدخبر: 21300
